Epifaniczny tom 1 – rozdział 8 – str. 464

Tomy Epifaniczne

przyjmowali religię narodów, które podbijali, z wyjątkiem religii Żydów.
      Ważne jest, abyśmy pamiętali, że politeizm miał swój początek w Babilonie, a stamtąd przeszedł do innych krajów, szczególnie do Egiptu. Jeśli będziemy o tym pamiętać, zrozumiemy jak w typie (Jer.51:7) i antytypie (Obj.17:5; 18:2,3) Babilon upił narody fałszywą doktryną. Ponieważ fałszywa religia politeizmu miała swój początek i największe wpływy w Babilonie i przez Babilon, Bóg użył go jako typu rzymskiego katolicyzmu, mistycznego Babilonu proroctwa. Szatan przeniósł do tego mistycznego Babilonu tyle rytuałów politeizmu, ile było możliwe, nadając im chrześcijańskie nazwy, lecz o ile to możliwe zachował ich pogańską otoczkę i sens. Wykazaliśmy już, w jaki sposób uczy on wyznaniowego trynitaryzmu, który został przeniesiony z politeizmu do chrześcijaństwa przez rzymskokatolicyzm. Ceremonie i data świąt Bożego Narodzenia są w rzymskim katolicyzmie blisko spokrewnione z tymi, jakie wiązały się z narodzinami i datą politeistycznego świętowania narodzin Nemroda. Kult Madonny i Syna jest odpowiednikiem kultu pogańskiej bogini matki i syna. Rzymskie nabożeństwo postu w dużym stopniu zbliżone jest charakterem do politeistycznego okresu żałoby po śmierci boga-wybawiciela. Katolickie niebiblijne podkreślanie opłakiwania przez Marię śmierci Jezusa jest odpowiednikiem opłakiwania przez Semiramis śmierci Nemroda. Zmartwychwstanie Jezusa w ciele jest katolickim odpowiednikiem politeistycznej deifikacji Ozyrysa. Kult serca Jezusowego jest odpowiednikiem politeistycznego kultu serca Ozyrysa. Msza jest odpowiednikiem ogłoszenia śmierci boga-wybawiciela. Także spowiedź uszna, pokuta, ascetyzm, monastycyzm, kapłaństwo i jego celibat, hierarchia i papież jako jej głowa itp. są odpowiednikami stosownych elementów politeizmu. Fakty te dowodzą, że szatan wprowadził do rzymskiego katolicyzmu różne elementy, jakie wprowadził również do politeizmu.

poprzednia następna