Epifaniczny tom 1 – rozdział 8 – str. 461

Tomy Epifaniczne

politeistycznych religii. Taki był początek, rozwój i szerzenie się politeizmu wśród ludzkości.
      Co za tym stało? Św. Paweł, Dawid i Mojżesz podają nam wskazówkę, która pozwala nam wyraźnie zrozumieć całą tę sytuację. Powiadają oni, że bogami politeizmu są diabły, demony (1 Kor.10:20; Ps.106:37; 3 Moj.17:7; 5 Moj.32:17). Jezus i św. Paweł dodatkowo informują nas, że księciem, bogiem tego świata jest szatan (Jan 16:11; Efez.2:2) i że we władaniu ziemią pomagają mu inni upadli aniołowie (Efez.6:11,12). Reasumując widzimy, że szatan i dwóch jego towarzyszy jako pozornie zdeifikowani zmarli ludzie żądali okazywania sobie czci jako rzekomemu najwyższemu, potrójnemu Bogu. Inny demon kazał się czcić pod imieniem najwyższej bogini, a pozostałe kazały się czcić pod imionami różnych bożków i bogiń. Innymi słowy, politeizm to demonizm – religia diabłów jako bożków i bogiń pogaństwa. Został on ustanowiony przez szatana dla dwojakiego celu: po pierwsze, by odwrócić umysły i serca ludzkości od jednego, prawdziwego Boga oraz od sprawiedliwości; i po drugie, by zniewolić i zwrócić ich serca i umysły do niego jako ich boga oraz do niesprawiedliwości. Skutecznie zrealizował te dwa cele, pociągając ogromną większość ludzkości. Z tego punktu widzenia możemy zrozumieć, dlaczego Biblia jest tak pełna myśli demaskujących religie pogańskie i dlaczego mają one tak upadlający wpływ na ludzkość – pod względem fizycznym, umysłowym, moralnym i religijnym.
      Na ile to było możliwe, w religiach tych szatan fałszował wszystko to, co mógł zrozumieć z tych kilku obietnic na temat Mesjasza podanych do czasu ich wypełnienia. W oszustwach tych prawdziwy Bóg został umieszczony na miejscu diabła, a diabeł na miejscu Boga. Prawdziwie bezbożni zostali pokazani jako dobrzy, podczas gdy sprawiedliwi, sprzeciwiający się bezbożnym, jako bezbożni. Do śmierci Nemroda (Ozyrysa) podane zostały tyko dwie obietnice dotyczące przewidzianego

poprzednia następna