Epifaniczny tom 1 – rozdział 7 – str. 441

Bóg deizmu nie jest też sprawiedliwy, ponieważ sprawiedliwość to zaleta, która nagradza prawość, a karze grzech. Nie czyni On tego przy pomocy wiecznych mąk, jak bluźnierczo twierdzi wielu, lecz śmiercią, która jest skuteczna w zablokowaniu grzesznego postępowania grzesznika i pozbawieniu go egzystencji, której nie chce używać sprawiedliwie. Bóg deizmu nie jest też miłujący, ponieważ miłość nie jest ani ślepa, ani sentymentalna, lecz jest niesamolubną dobrą wolą, która rozkoszuje się dobrem, nienawidzi zła i działa na rzecz wspierania tego pierwszego, a ograniczania tego drugiego, podczas gdy Bogu deisty nie tylko brakuje tej Boskiej zalety, lecz przypisywane jest Mu postępowanie zniechęcające do czynienia dobra, a zachęcające do zła. Tak więc Bóg deisty w swej postawie i działaniu wobec grzechu jest Bogiem niegodnym naszej oceny, czci i posłuszeństwa – wcale nie jest mądrym, sprawiedliwym i miłującym Bogiem. Jakże odmiennie postawę Boga wobec grzechu człowieka rysuje Biblia. Dowodzi ona, że Bóg brzydzi się grzechem i karze go. Grzech zasmucał Boga na tyle, że sprowadził On potop na ziemię (1 Moj.6:6,7). Zasmuca Go do takiego stopnia, że grzesznik staje się dla Niego obrzydliwością (5 Moj.25:16). Nie powstrzymuje się od takiego niezadowolenia w odniesieniu do najlepszych ludzi i narodów, np. Dawida i Judy, gdy grzeszyli (2 Sam.11:27; 1 Król.14:22). Budzi on w umyśle Boga odrazę (Ps.5:5-7; 10:3; 78:59). Taką właśnie odrazę ma na myśli Biblia, gdy mówi o tym, że Bóg nienawidzi niepobożnych (Ps.11:5; 106:40). Przyp. 6:16-19 wymienia siedem głównych grzechów, które są szczególnie obrzydliwe dla Boga. Bóg jest tak bardzo niezadowolony z niepobożnych, że ich ofiary, modlitwy i religijne myśli są dla Niego obrzydliwością (Przyp.15:8,9,26; 21:27). Grzechy są dla Boga ciężarem i zmęczeniem (Iz.43:24). Gniewają Go i prowokują do kar (Jer.25:7; 44:4,22). W żaden sposób nie może z aprobatą patrzeć na grzech, gdyż zasługuje on na Jego nienawiść (Habak 1:13; Zach.8:17). Myśli takie nie występują tylko w Starym Testamencie, gdyż Nowy Testament wyraża te same

poprzednia następna