Epifaniczny tom 1 – rozdział 7 – str. 365

Tomy Epifaniczne

aż w końcu, całkiem niedawno zostały one odkryte i dostarczyły nam rzeczywistego dowodu realności potopu. Według świadectwa tak wybitnych geologów jak Dawson, Dana, Wright i inni, geologia mówi to samo. Tak więc Biblia, historia wszystkich starożytnych narodów, wiek lodowcowy, znaleziska zoologiczne w mroźnej Syberii oraz geologia – wszystkie potwierdzają realność potopu, którego naukowym wyjaśnieniem jest teoria Vailiana.
      Fakt powszechnego potopu pozwoli nam pomóc panu Darrow w wyjściu z jego trudności związanej z pomieszaniem języków w czasach wieży Babel. Według prawdziwej chronologii biblijnej, potop Noego miał miejsce między 2473-2472 r.p.n.e. Tam właśnie umieściłaby go tablica Abygos porównana z Biblią. Wszystkie opisy potopu zachowane przez starożytne narody mówią o uratowaniu z potopu tylko jednej rodziny, przy pomocy specjalnie skonstruowanego statku. Tak więc poza potop przeszedł tylko jeden język, nawet jeśli wcześniej używano więcej niż jednego, co jest jednak wątpliwe. Historyczne dane wszystkich starożytnych narodów, zupełnie z sobą nie związane, stają się chronologicznie uporządkowane i pewne jako takie dopiero w czasie po 2472 r.p.n.e. Fakt ten wskazuje, że narody jako takie powstały dopiero po potopie, tak jak uczy o tym Biblia. Dlatego powstawanie różnych języków musimy łączyć z powstawaniem różnych narodów. Właściwą dla tego datą jest czas budowy wieży Babel za dni Nemroda (1 Moj.10:8-12; 11:1-9) – około 2400 r.p.n.e. Tak więc fakty łączą początek narodów z jedną rodziną, a tym samym powstanie narodowych języków tam, gdzie jak uczy Biblia, miały miejsce obydwie te rzeczy.
      Pomieszanie języków było faktem. Poza tym zostało ono zaplanowane przez Boga dla celów proroczych, czego zrozumienie uczyni je rzeczą rozsądną. Rozumiemy, że w obrazie tym Nemrod jest typem szatana; miasto Babel – obecnego

poprzednia następna