Epifaniczny tom 1 – rozdział 7 – str. 356

Tomy Epifaniczne

na ten temat nie powinno się wnioskować, iż był to taki wieloryb, którego gardło jest zbyt małe na połkniecie człowieka, ponieważ dla przykładu wieloryb spermacet, którego napotkano w Morzu Śródziemnym, ma gardło dostatecznie duże, by wchłonąć człowieka. Jednak tą wielką rybą mógł być ogromny rekin, gdyż wiadomo, że niektóre z nich połykały człowieka. Jeden z takich rekinów – długości ponad 18 m – został wyrzucony na brzeg w pobliżu Sydonu w 1877 roku. Dr Thompson, znany autor trzytomowego dzieła The Land And The Book (Ziemia i księga), najbardziej popularnego dzieła na temat Palestyny – usiłował zdobyć jego ciało dla swojego kolegium w Bejrucie, w Syrii. Niektóre z rekinów Morza Śródziemnego, np. białe rekiny, mają tylko zęby tnące i dlatego nie mają innego wyboru jak tylko połknąć całą zdobycz lub odgryźć jej część, ponieważ nie mogą trzymać swej zdobyczy w paszczy i połykać jej po kawałku. Pan Mueller, bardzo godny zaufania naturalista, opowiada o pewnym przeżyciu na Morzu Śródziemnym z 1758 roku, którego uczestnikiem był pewien żeglarz pochwycony przez rekina. Rekin miał go już w swym gardle, kiedy powalił go natychmiastowy strzał z karabinu na wieloryby, zmuszając go w ten sposób do wyrzucenia z siebie żywego człowieka. Żeglarz ten podróżował później po Europie pokazując tę ogromną rybę. Wielka ryba złowiona kilka lat temu w pobliżu Miami na Florydzie miała w swym żołądku inną rybę ważącą 675 kg. Wciąż można oglądać tego wielkiego morskiego potwora. Pokazywano go w różnych miastach i widziało go tysiące ludzi. Zdjęcie pokazujące jego ogromną paszczę zostało opublikowane w gazetach w całym kraju. Dowodzi to, że ten zarzut wobec Jonasza i wielkiej ryby jest bezpodstawny.
      Drugi zarzut – że człowiek nie może przeżyć trzech dni w brzuchu ryby – opiera się na odrzucaniu cudów. Współczujemy tym, którzy nie potrafią zdobyć się na wiarę w to, co cudowne. Tracą przez to wiele z tego, co składa się na pokój

poprzednia następna