Epifaniczny tom 1 – rozdział 6 – str. 283

Tomy Epifaniczne

ROZDZIAŁ VI

TRZECIORZĘDNE ŁASKI CHARAKTERU BOGA

ISTOTA I NAZWY ŁASK TRZECIORZĘDNYCH – CICHOŚĆ – GORLIWOŚĆ – UMIARKOWANIE – WIELKODUSZNOŚĆ/DOBROĆ – WIERNOŚĆ

W naszych rozważaniach dotarliśmy do trzeciorzędnych łask charakteru Boga. Książkę tę otwiera rozdział zatytułowany „Istnienie Boga”. Następne rozdziały zajmują się Jego przymiotami. Najpierw omówiliśmy czternaście z Jego przymiotów istoty, następnie rozpoczęliśmy dyskusję na temat Jego przymiotów charakteru, najpierw zajmując się Jego czterema wyższymi pierwszorzędnymi przymiotami, potem czternastoma niższymi pierwszorzędnymi przymiotami, a wreszcie dziesięcioma z Jego drugorzędnych przymiotów. W temacie Boskiego charakteru pozostaje nam jeszcze omówienie przymiotów trzeciorzędnych, co obecnie podejmujemy, prosząc o Pańskie błogosławieństwo dla naszej analizy.
Na początku naszego studium staje przed nami pytanie, co oznaczają trzeciorzędne przymioty, łaski charakteru? Aby właściwie zrozumieć odpowiedź na to pytanie, musimy najpierw odświeżyć naszą wiedzę na temat tego, co oznaczają pierwszorzędne i drugorzędne przymioty, łaski charakteru. Jak już mówiliśmy, pierwszorzędny przymiot czy też łaska charakteru to taka, która powstaje w wyniku bezpośredniego działania jednego lub dwóch organów uczuciowych; drugorzędna łaska czy też przymiot charakteru to taki, który powstaje w wyniku kontrolowania i tłumienia przez pierwszorzędne łaski wysiłków niższych organów uczuciowych do rządzenia nami. Kilka z wyższych pierwszorzędnych łask, np. pobożność, miłość braterska i bezinteresowna, to bezpośrednie produkty działania kilku wyższych organów uczuciowych. Tak więc pobożność

poprzednia następna