Epifaniczny tom 1 – rozdział 5 – str. 282

Na wysokościach niebios, odwieczny Boże,
Twa dobroć jaśnieje pełnią chwały;
Twa Prawda przebije każdą chmurę,
jaka zasłania i zaciemnia Twe zamiary.

Twa sprawiedliwość na zawsze niewzruszona,
niczym góry w swych podstawach;
mądre są cuda Twych rąk,
Twe sądy to potężna głębia.

Twa opatrzność jest dobra i wszechstronna;
ludzie i zwierzęta korzystają z Twych darów;
całe stworzenie należy do Ciebie;
lecz świętych otaczasz szczególną troską.

Boże mój, jakże wspaniała Twa łaska!
Z niej tryska nasza cała nadzieja i pociecha;
wśród ziemskich niedoli odpoczywamy w błogości
pod cieniem Twych skrzydeł.

poprzednia następna