Epifaniczny tom 1 – rozdział 5 – str. 230

Tomy Epifaniczne

jest funkcja Boskiej prawdy i jej zasad sprawiedliwości, i słusznie dostrzega w tym zagrożenie dla swych celów i królestwa. Przystąpił więc do pracy niszczenia ich oraz tych, którzy je podają. Jego wysiłki tłumienia prawdy i jej zasad wyrażają się zwłaszcza przez: (1) uciskanie ich przedstawicieli, tak by pozbawione obrońców zniknęły z ludzkich umysłów, oraz (2) fałszowanie ich oraz wciskanie tych fałszerstw jako czegoś prawdziwego, by w ten sposób doprowadzić do zniknięcia z ludzkich umysłów zasad prawdy i sprawiedliwości. Realizując swe pierwsze zamierzenie, wprowadził wspomniane wyżej prześladowania, tortury i wojny wymierzone w przedstawicieli prawdy i jej zasad. Realizując natomiast swe drugie zamierzenie, usiłował odwieść ich od wierności, co w mniejszym lub większym stopniu udało mu się ze wszystkimi z wyjątkiem wiernych. Za pośrednictwem tak zwiedzionych jednostek przedstawia błąd jako prawdę, a prawdę jako błąd; dobro jako zło, a zło jako dobro. Tłumaczy to fałszywe światowe religie, szczególnie w chrześcijaństwie. Szatan był jednym z najbardziej uważnych słuchaczy Jezusa i apostołów. Gdy z ich nauk poznał prawdziwy plan Boga, opracował imitację każdego z jego zarysów. W ten sposób wypaczył każdy zarys Boskiego planu oraz zasady chrześcijańskiego życia w nim nauczane. Taką imitację narzucił światu przez częściowo niewiernych nauczycieli Bożego Słowa, którzy są między innymi zobrazowani w Balaamie, chciwym zaszczytów, władzy, bogactw i gotowym w celu ich zdobycia iść na kompromis z prawdą i sprawiedliwością. Szatan używa najświatlejszych umysłów, jakie potrafi znaleźć, które umiejętnie pracują nad stworzoną przez niego imitacją i sprawiają, że wydaje się być ona czymś prawdziwym. Na ile wierni słudzy Boga dostrzegali różne zarysy tego fałszerstwa, stawali w opozycji wobec niego i usiłowali bronić przeciwnej mu prawdy oraz zasad, które były przez niego fałszowane. Dzieje się tak od wieków

poprzednia następna