Epifaniczny tom 1 – rozdział 4 – str. 175

Tomy Epifaniczne

przeciwnej, miłości do rodziców, braci czy sióstr. Ponieważ Bóg nie posiada płci, nie ma w Nim miłości cielesnej. Skoro nie posiada rodziców, braci ani sióstr, to oczywiście nie ma odpowiadających im zalet – miłości do rodziców, braci czy sióstr. Są więc pewne uczucia posiadane przez istoty ludzkie, których nie posiada Bóg. Z powodu różnic między naturami charakter Boga pod pewnymi względami różni się od charakteru człowieka. Z wyjątkiem jednak zamiłowania do pożywienia i napojów, których fizyczna budowa człowieka będzie zawsze wymagać, różnice te ustaną po osiągnięciu przez człowieka pełnej doskonałości i krystalizacji charakteru. Wówczas zniknie w rodzaju ludzkim płeć (Łuk.20:35-37), a ludzkie więzy rodzinne zostaną wchłonięte przez rodzinne więzy Chrystusa i Kościoła jako rodziców udoskonalonego rodzaju, którego wszyscy członkowie będą wówczas braćmi.
      Chociaż Bóg nie posiada płci i chociaż nie ma On żony w naszym tego słowa rozumieniu, to jednak Pismo Święte przedstawia relacje Boga do przymierzy, przez które rozwija On Swoje dzieci, jako relację między mężem a żoną. Jest więc On przedstawiany jako Mąż przymierza rozwijającego Maluczkie Stadko (Iz.54:1,5; Gal.4:26,27). Jest On jako Mąż pokazany w Abrahamie, którego żona Sara jest typem tego przymierza (Gal.4:21-31), symbolicznej żony Boga. Boskie przymierza to przede wszystkim obietnice (Efez.2:12). Niektóre z Jego przymierzy to obietnice bezwarunkowe, a niektóre warunkowe. Obietnice – przymierza – Pana dla Noego i Abrahama oraz nasienia Abrahama są bezwarunkowe (Iz.54:9; Rzym.11:29; Gal.3:15-18; Żyd.6:17,18). Natomiast Przymierze Zakonu oraz Nowe Przymierze to obietnice warunkowe, wymagające od człowieka posłuszeństwa (Gal.3:10-12; Ezech.18:4-24).
      Jednak słowo przymierze jest używane w Piśmie Świętym także i w drugim znaczeniu, tzn. w znaczeniu wszystkich nauk, instytucji, zarządzeń itp. związanych z przymierzem w pierwszym jego znaczeniu. Tak więc wszystkie

poprzednia następna