Epifaniczny tom 1 – rozdział 3 – str. 134

Tomy Epifaniczne

przez Jehowę samokontroli i cierpliwości. Gdyby tego nie czynił, rodzaj ludzki i upadli aniołowie mogliby zostać zniszczeni, Jego plan zniweczony, a Jego królestwo znacznie uszczuplone. Wielbimy Boga za to, że Jego siła serca i umysłu samokontroli i cierpliwości jest tak duża, że okazał właściwą postawę charakteru i przyjął wszystkie warunki wynikłe z panowania zła wśród upadłych aniołów, ludzi i Jego wiernego ludu oraz z przewagi grzechu wśród upadłych aniołów i ludzi.
      W postępowaniu Boga z Jego wybranym ludem występuje stała potrzeba używania przez Niego samokontroli i cierpliwości. Jego typiczny wybrany naród – Izrael – dostarczył mu wielu sposobności do używania samokontroli i cierpliwości przez swe częste odstępstwa od obowiązków przymierza zawartego z Nim. Często byli samowolni. Nierzadko szemrali i narzekali. Popadali w bałwochwalstwo i bezbożne orgie związane z bałwochwalczymi religiami. Nierzadko buntowali się też przeciwko Boskim zarządzeniom i planom. By zdobyć króla, odrzucili Go jako swego Króla oraz Jego demokratyczne zarządzenia dotyczące ich relacji obywatelskich i społecznych. Często źle traktowali Jego proroków. Wielokrotnie niedowierzając Jego opiece, zawierali przymierza z otaczającymi ich narodami pogańskimi. Co jakiś czas plamili swe usługi religijne i sprowadzali je do zwykłego formalizmu. Mimo to Bóg nadal zajmował się nimi, karał ich za winy, błogosławił ich łaski, chłostał ich buntowniczość, ponownie przyjmował i przebaczał im po okazaniu pokuty, posyłał im ostrzeżenia, dawał zachęty, otaczał opieką, wynosił ich, gdy okazywali wierność, obficie zaspokajał ich potrzeby i tworzył wszelkie inne pomocne warunki. Gdyby nie posiadał nieskończonej samokontroli i cierpliwości, jak mógłby się nimi zajmować przez cały Wiek Żydowski, osiemnaście stuleci? Już dawno by ich odrzucił.

poprzednia następna