Epifaniczny tom 1 – rozdział 3 – str. 130

zauważmy, w jaki sposób te dwie zalety cechują Jehowę w jego realizacji.
Ponieważ Bóg przewidział upadek człowieka i niektórych aniołów, Jego samokontrola doprowadziła do powstania planu odpowiedniego do ich wyzwolenia, a Jego cierpliwość wytrwale doprowadziła do powstania takiego planu. Boska samokontrola panowała nad Nim w stwarzaniu ludzi i aniołów, a Jego cierpliwość trwała w tym dziele aż do końca. Samokontrola i cierpliwość wspierały sprawiedliwość i miłość, stawiając na próbie człowieka i aniołów, tak jak wspierały je w wykonywaniu wyroku za nieposłuszeństwo w tej próbie. Przez ponad 6 000 lat Bóg dozwala na zło w człowieku i upadłych aniołach, przez co daje dowód ogromnej samokontroli i cierpliwości z punktu widzenia celu jego dozwolenia. Jak wielka jest Boska samokontrola i cierpliwość w związku z cierpieniami i prześladowaniami Jego ludu przez grzeszników! Postępowanie Kaina wobec Abla, ludzi przed potopem wobec Noego, Labana wobec Jakuba, synów Jakuba wobec niego samego i Józefa, faraona i Egipcjan wobec Izraela, Mojżesza i Aarona, Izraelitów wobec Mojżesza i proroków oraz narodów gnębiących Izrael przez cały Wiek Żydowski – wszystko to wymagało samokontroli i cierpliwości ze strony Jehowy.
Jeszcze bardziej wyraźnym przejawem mocy – samokontroli i cierpliwości – ze strony Boga jest Jego postawa i działalność związana z cierpieniami Jezusa i Jego wiernych naśladowców. Umysłowe cierpienia, jakie szczególnie w Getsemane i na Kalwarii przechodził Jezus, wymagały używania przez Jehowę samokontroli i cierpliwości, aby na nie dozwolić. Obserwowanie Jego umiłowanego Syna znoszącego sprzeciwianie się grzeszników w postaci szemrania, kwestionowania, dokuczania, oskarżania, lżenia przez nauczonych w piśmie, faryzeuszy i kapłanów,

poprzednia następna